Norwegia

Jeżeli przyjeżdżasz do Norwegii aby pracować u norweskiego pracodawcy, to płacisz podatek w Norwegii od wszystkiego, co zarabiasz w Norwegii. Po przyjeździe do Norwegii musisz zwrócić się do norweskiego urzędu podatkowego (likningskontoret) w miejscu zamieszkania, aby otrzymać kartę podatkową (skattekort). Od października 2007 możesz również zwrócić się do osobnego biura obsługi cudzoziemców przyjeżdżających do pracy do Norwegii.

Duże znaczenie dla Twoich uprawnień i obowiązków w Norwegii ma to, czy jesteś uważany za pracobiorcę czy za samodzielnego przedsiębiorcę. Jeżeli otrzymujesz stałą pensję lub płacę wyliczoną w oparciu o wkład pracy, to jesteś uważany za pracobiorcę. Jeżeli ponosisz samodzielną odpowiedzialność za wynik pracy i zleceniodawca może żą dać odszkodowania za błę dy lub braki w wykonanej pracy, to jesteś samodzielnym przedsiębiorcą. Urząd Podatkowy ocenia czy jesteś pracobiorcą czy samodzielnym przedsiębiorcą.

To, czy masz norweskiego czy zagranicznego pracodawcę może mieć znaczenie dla Twojego obowiązku podatkowego w Norwegii. To, czy pracodawca jest norweski czy zagraniczny nie zależy od jego lub jej narodowości. Miejsce stałego zamieszkania pracodawcy lub miejsce zarejestrowania spółki decyduje o tym, czy pracodawca uważany jest za norweskiego czy zagranicznego. Jeżeli nie wiesz, czy Twój pracodawca jest pracodawcą norweskim czy zagranicznym, powinieneś zwrócić się do Urzędu Podatkowego (likningskontoret), aby to wyjaśnić. Jeżeli pracujesz dla pracodawcy zagranicznego, musisz przeczytać „Mały przewodnik dla spółek zagranicznych, pracobiorców i samodzielnych przedsiębiorców”.

Wszystkie osoby pracujące w Norwegii muszą mieć kartę podatkową (skattekort). Kartę podatkową musisz dostarczyć Twojemu pracodawcy. Karta podatkowa wskazuje, ile podatku pracodawca powinien odliczyć, zanim wypłaci Ci pensję. Aby móc obliczyć prawidłową stawkę potrącenia podatku, Urząd Podatkowy musi otrzymać informacje o tym, ile spodziewasz się zarobić w Norwegii i jak długo będziesz tutaj przebywać. Aby otrzymać kartę podatkową musisz zwrócić się do Urzędu Podatkowego w miejscu zamieszkania.

 Idąc do Urzędu Podatkowego w miejscu zamieszkania zabierz z sobą następujące
dokumenty: * Ważny paszport. Dla obywateli krajów należą cych do Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) lub obywateli Szwajcarii uznaje się również inny dokument tożsamości, o ile jest on uznawany jako dokument podróżny w krajach Unii Europejskiej.

* Pozwolenie na pobyt lub pracę.
* Umowę o pracę/Kontrakt zatrudnienia z Twoim norweskim pracodawcą.
* Twój norweski D-nummer lub pesel norweski (fødselsnummer), jeżeli masz taki numer.

Ważne jest również, abyś podał Urzędowi Podatkowemu Twój adres pocztowy w Norwegii i abyś zgłosił do Urzędu Podatkowego ewentualną zmianę tego adresu. Jeżeli wyjeżdżasz z powrotem do kraju rodzinnego zanim otrzymasz zeznanie podatkowe (selvangivelse) i/lub roczne rozliczenie podatkowe (skatteoppgjør),to ważne jest aby Urząd Podatkowy otrzymał Twój adres zamieszkania w kraju rodzinnym.

 Gdy po raz pierwszy starasz się o kartę podatkową, otrzymujesz numer rejestracyjny: D-nummer lub pesel norweski (fødselsnummer). Numer ten jest nadrukowany na karcie podatkowej i służy do identyfikacji Ciebie u norweskich władz publicznych. Gdy zakładasz konto bankowe w Norwegii, musisz podać bankowi ten numer. Powinieneś mieć konto bankowe w Norwegii, na które pracodawca będzie mógł wpłacać Twoją pensję i na które władze norweskie później będą mogły przekazać ewentualną nadwyżkę wpłaconego podatku. Powinieneś używać numeru D lub peselu norweskiego (fødselsnummer) za każdym razem, gdy przyjeżdżasz do Norwegii do pracy. Musisz również podać ten numer gdy starasz się o nową kartę podatkową.

Obywatele krajów nordyckich mogą przebywać i pracować w Norwegii na czas nieograniczony, bez żadnych pozwoleń, natomiast obywatele Belgii, Francji, Grecji, Irlandii, Włoch, Cypru, Liechtenszteinu, Malty, Holandii, Portugalii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Szwajcarii, Niemiec lub Austrii mogą przebywać i pracować w Norwegii do 3 miesięcy bez pozwolenia. Jeżeli starasz się o pracę, to możesz przebywać w Norwegii do 6 miesięcy bez pozwolenia. Jeżeli będziesz przebywać i pracować w Norwegii dłużej niż przez te okresy czasu, to musisz mieć pozwolenie na pobyt. Jeżeli jesteś obywatelem Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Słowacji, Słowenii, Czech lub Węgier to musisz mieć pozwolenie na pobyt z prawem do podjęcia pracy zanim zaczniesz pracować u norweskiego pracodawcy. Bułgaria i Rumunia stały się członkami Unii Europejskiej od 1 stycznia 2007. Osoby z tych krajów muszą jednak na razie starać się o pozwolenie na pracę i pobyt zgodnie z przepisami dotyczącymi obywateli krajów nie należą cych do UE/EOG.

 Gdy Twój pracodawca wypłaca Ci pensję, musisz jednocześnie otrzymać pokwitowanie/odcinek pensji (lønnsslipp), z którego wynika Twoja pensja brutto i ile potrącono Ci podatku. Zachowaj to pokwitowanie. Jest to dokumentacja zapłaconego przez Ciebie podatku.